rasichka

А я, здаецца, была першай, хто атрымаў гэты дыск!


Кніжку мы чытаем з вялікім задавальненнем, але дыск - зусім іншае. Дыск - гэта хвілін дваццаць свабоды :)
Дарэчы, там яшчэ ёсць надзвычай мілыя песенкі.

Кожнай дзяўчынцы хочацца такую сукенку :) Некаму ж ды пашанцуе...
http://milla.livejournal.com/187702.html

Хто падкажа, дзе купіць "Лісты да Волі", таму аддаю паўцарства.

Калі вы раптам вырашылі выбраць дзіцяці падарунак у інтэрнэт-краме, то будзьце асцярожнымі. Бо я тут ляльку выбірала для дачушкі, і глядзіце, што знайшла: http://unishop.by/prices/kukly_i_aksessuary/?page=2

Працую і заадно слухаю Трусава на "Свабодзе". Як заўсёды, пачынае складвацца ўражанне, што яшчэ пару дзён - і ўся краіна абеларусіцца. Галоўнае - агітаваць рускамоўных бацькоў аддаваць сваіх дзяцей у беларускамоўныя класы. А вось навошта, скажыце, калі ласка? У беларускамоўнай групцы, куды ходзіць мая дачка, з 24 дзяцей толькі двое - беларускамоўныя. Таму выхавацелькі з імі размаўляюць па-руску, напэўна, каб не парушаць канстытуцыйныя правы дзяцей. У выніку, "Я сёння ела катлетку і картошку" і г.д.
Самае для мяне незразумелае - некаторых дзяцей аднекуль прывозяць, у сэнсе, яны не пайшлі ў самы бліжэйшы садок, а выбралі менавіта гэты. І - ніякага намагання з боку бацькоў. Ну, адна бабуля, праўда, заўсёды кажа сваёй унучцы: "Іді говорі дапабаченья і пойдем домой".
Вы не падумайце, што я тут толькі скарджуся. Пра гэта і на бацькоўскім сходзе размаўлялі, і асобна з выхавацелькамі. Усе пагаджаюцца са мной, але нічога не змяняецца. І я не ведаю, як гэта магчыма змяніць.
Іншая справа, калі б усе беларускамоўныя сем'і аддавалі сваіх дзяцей у гэты садок. Аднак гэта немагчыма.

Ну тады і мае пяць капеек пра сайт (http://www.litkritika.by/). Як вам сінтаксіс: "... рот, состоящий не только из (...) зубов и (...) губ, но еще и с запасом слов (...)"? Аўтар - самы галоўны пісьменнік сучаснасці.

– Пакажыце, калі ласка, лато.
– Нету.
– Вось жа на вітрыне.
– А, ну ладно.
Паказвае. Пытаюся:
– У вас толькі такое?
– Да.
– Добра, мы купляем.
Прадавачка прабівае чэк, бярэ грошы і тут жа ў нас на вачах выцягвае з-пад прылаўка дзве розныя скрыначкі з лато і кладзе на прылавак. Я не змагла прамаўчаць:
– Дык вы ж сказалі, што больш няма…
– Ну, я думала, вам надо с жівотнымі.
– Я хіба такое казала?
– Ну, все равно, это лото дорогое.
“Дарагое” лато без жывёлаў каштавала на паўтары тысячы больш за тое, што мы купілі.
Згадаўся пост annahonda http://annahonda.livejournal.com/474608.html.
Не думала, што выглядаю на чалавека, які сабе нават дзіцячае лато не можа дазволіць.

 Очень чистая и аккуратная квартира (всё делалось в ней для себя). Предпочтение семье без детей и домашних животных.

За доўгае жыццё розных гаспадароў давялося сустракаць. Адна цётачка здавала кватэру пры ўмове, што там НІКОЛІ не будзе мужчын, нават у госці іх нельга было б прыводзіць.

Здарылася адно з трох:
1. або Кірыл Дубоўскі, як сапраўдны творца, змадэляваў сваім апавяданнем "Верные собутыльнікі" будучыню;
2. або нехта прачытаў вышэйзгаданае апавяданне і скарыстаўся ідэяй;
3. або Кірыл Дубоўскі сам скарыстаўся чужой ідэяй і напісаў апавяданне, заснаванае на гістарычных фактах.